Loesjes Katten

Sinds 1988 ben ik kattenpersoneel.

Pemmetje (1986-2002) kwam toen bij mij, samen met Spooky. Pem was toen twee en Spooky was een half jaar oud. Spooky moest ik helaas laten gaan, want hij was niet te houden op een flat. Mijn nichtje, van wie ik hem kreeg, heeft een ander thuis voor hem gezocht waar hij naar hartelust buiten kon rennen.
Toen ik verhuisde naar een woning die nogal gehorig was, vertelde een buurman dat Pemmetje de hele dag 'mama' riep. Ik vond het zielig.. ze leek me eenzaam terwijl ik lange dagen werkte. Toevallig was er iemand die een nieuwe plek zocht voor zijn katten.

Op 19 januari 1992 ging ik een kijkje nemen. Dat was de dag dat Boeffie (1987-2008)  bij me kwam. Hij was toen vier en een half jaar oud. Helaas klikte het niet tussen Pemmetje en Boeffie. Misschien had het beter gegaan als ik zelf meer ervaren was besef ik nu. Maar toen besloot ik dat het misschien beter was een kitten erbij te nemen om als buffer te fungeren. Kittens worden vaak beter geaccepteerd. Bij de zonnestudio hoorde ik van een stel dat een nestje (zwerf)kittens op hun erf had gevonden. Samen met de moederkat hadden ze ze in een caravan op hun erf een plekje gegeven. Er waren nog twee kittens over. Toen ik hoorde dat het kitten dat ik niet zou meenemen buiten zou worden gezet heb ik ze maar allebei meegenomen.

Op 3 augustus 1992 kwamen dus

Lola (1992-2007) en Plumo (1992-2009) bij ons wonen. Ze waren toen een week of acht oud. Ontzettend schattig om een keer kittens te hebben. Maar het ging niet van een leien dakje. De dames zijn van meet af aan dol op Boeffie geweest, maar Pemmetje was steeds het pispaaltje. Pemmetje wist na een tijdje wel van zich af te bijten. Ze kwam uit een gezin met zes katten, dus ze was wel wat gewend. Doordat het drietal Boeffie, Lola en Plumo nogal met elkaar bezig was had Pem wat rust.

En toen kreeg ik verkering en na een tijdje kwam de vriend samen met zijn kat Beauty (1992-2009) bij ons wonen. Dat was in augustus 1994. Beauty was toen twee jaar oud. Helaas is Beauty nooit geaccepteerd door Lola en Plumo. Wij wisten het op te lossen door Beauty apart te zetten als wij niet thuis waren. Beauty voelde zich er prima bij. Ze was gewend alleen te zijn. In 2002 overleed Pemmetje en toen in 2003 de relatie stukliep is Beauty bij haar baasje gebleven omdat dat toch beter was dan steeds bang te moeten zijn voor Lola en Plumo.

Met Boeffie, Lola en Plumo ging ik toen in Lelystad wonen. Eind 2006 begon Lola problemen te krijgen. Zij was de enige die echt nooit problemen met haar gezondheid had. Ik maakte me eigenlijk helemaal geen zorgen. Boeffie was bijna 20 dus die zou als eerste gaan dacht ik altijd. Toch heb ik haar op 3 mei 2007 moeten laten inslapen. Het was een heel moeilijke beslissing mede omdat ik maar niet kon aanvaarden dat ze eerder ging dan mijn oude mannetje Boeffie.

De bedoeling was om niet meer aan nieuwe katten te beginnen tot ik een grotere woning zou hebben.. Toen kreeg ik op 10 juni 2007 een mail onder ogen. Er was een mevrouw overleden en er werden nieuwe baasjes gezocht voor haar zes Maine Coons. Er hoefde alleen betaald te worden voor de enting. Altijd heb ik gezegd dat ik ooit een Maine Coon wilde hebben, maar helaas is dat boven mijn budget en in asiels vind je ze niet. Na drie slapeloze nachten van het twijfelen (gaat het wel goed samen.. kan ik zo'n grote kat het wel aandoen in zo'n klein huisje te wonen..) ben ik op 13 juni 2007 naar Heerlen gereden en heb ik Silvester opgehaald. Hij was toen 4 jaar jong. Dit keer ben ik omzichtig te werk gegaan met het voorstellen aan de anderen en eigenlijk ging het redelijk vanaf het begin. Plumo was eerst nogal in shock, maar inmiddels is ze dol op Sil en Sil heeft hier zijn plek helemaal gevonden.

Op 21 november 2009 heb ik Kitty uitgezocht in het asiel in Almere. Ze was toen ongeveer 7½ jaar oud. Sinds het overlijden van Plumo in januari 2009 was Silvester toch wel alleen. Ik kon het zielige gemauw van Silvester niet meer aanhoren en heb na lang wikken en wegen de daad bij de gedachte gevoegd. Ik wilde wel persee een vrouwtje omdat ik een kat met wat meer pit toch leuker vind, maar omdat Silvester nogal een sul is moest ik ook uitkijken naar en kat die niet dominant is. In Kitty heb ik dit gevonden. Nu moeten Kitty en Silvester nog ontdekken hoe leuk ze samen zijn. De kennismaking ging geheel zonder problemen, ze eten samen, delen zonder morren de bakken en slapen samen doch apart op bed. Verder dan snuffelen is het nog niet gekomen, al duwt Kitty geregeld haar koppie onder Silvesters kop om te laten weten dat ze geknuffeld wil worden. Sil houdt nog even afstand.

Het leven verveelt nooit met die donderstralen om me heen. Met hun verschillende karaktertjes zijn ze mijn lust en mijn leven. Niet alleen in goede tijden, maar vooral in slechte tijden. Hoe rot je je ook voelt, je Katten hebben zorg nodig en dat houdt je op de been. Bovendien voelen ze heel goed aan als je niet happy bent en komen ze extra knuffels brengen. Ik kan me geen leven zonder mijn Katten voorstellen.

Elke kat heeft een eigen pagina met verhalen en foto's. Op mijn weblog staan de meest recente gebeurtenissen.