Gebitsproblemen bij hond en kat

Deze tekst kreeg ik op papier mee van mijn dierenarts toen ik Boeffies gebit liet schoonmaken.

Als mens komen we gemiddeld 1 tot 2 keer per jaar bij de tandarts voor een controle. Ook voor uw huisdier is het belangrijk aandacht te besteden aan het gebit. Dieren die jaarlijks bij ons geënt worden, krijgen een gezondheidscontrole, we noemen dit het conditieconsult. Hierbij wordt dan ook het gebit gecontroleerd. Maar als u bedenkt dat één mensenjaar vergelijkbaar is met wel 7 honden- of kattenjaren, dan begrijpt u dat u ook thuis aandacht moet besteden aan het gebit van uw huisdier.

Voorkomen
Tanden poetsen, liefst dagelijks, met een tandenborstel en tandpasta ontwikkelt voor hond en kat.
Leer uw dier langzaam dat tanden poetsen leuk is! Begin met het aaien van de kop, waarbij u de wang langs de tanden wrijft. De meeste huisdieren vinden dit heerlijk! Til tijdens het aaien eens de lip op, zowel links als rechts. Beloon uitbundig als dit goed gaat. Oefen dit dagelijks en ga pas verder als uw dier dit goed onder de knie heeft. Wrijf met bijvoorbeeld een gaasje met de speciale tandpasta langs de voor- en hoektanden van uw dier. De meeste dieren vinden de tandpasta lekker, en vinden het poetsen daarom leuk! In plaats van tandpasta zou u het poetsen ook aan kunnen leren met wat leverpastei (of iets anders wat uw dier lekker vind). Daarna uiteraard overgaan op het gebruik van de speciale tandpasta voor dieren! Als het poetsen van de voor- en hoektanden goed gaat, dan kunt u ook de kiezen verder in de bek gaan poetsen. Dit gaat makkelijker met een tandenborstel, Oefen met de tandenborstel eerst weer op de voortanden, gaat dit goed dan kunt u met de kiezen aan de slag. Maak er een feestje van voor u en uw dier, om het voor iedereen leuk te houden. Maak bijvoorbeeld na het poetsen een wandeling, of doe een spelletje met uw dier.

Geef uw dier speciale dieetvoeding om het gebit schoon te houden.
De brokken zijn zo gemaakt, dat de tanden tijdens het kauwen als het ware gepoetst worden. De brokken zijn daarom ook groter.

Symptomen
Slechte adem, kwijlen, vieze tanden en het niet meer goed willen eten zijn verschijnselen waaraan u onder andere gebitsproblemen kunt herkennen. Gebitsproblemen beginnen met tandplak, maar al snel zal het tandvlees ontsteken en er op de tanden tandsteen ontstaan. Uiteindelijk kunnen tanden en kiezen los gaan zitten. De bacteriën die inmiddels in het tandvlees aanwezig zijn en daar een ontsteking veroorzaakt hebben, kunnen ook via het bloed de organen in het lichaam (bijvoorbeeld het hart) aantasten.

Behandeling
De behandeling van gebitsproblemen bestaat uit een gebitssanering onder algehele narcose. Allereerst wordt het gebit en de bek ontsmet met Hexarinse, een speciale vloeistof hiervoor. Grote brokken tandsteen worden verwijderd met een speciale tang. Daarna wordt zoveel mogelijk tandsteen verwijdert met verschillende tandkrabbers. Uiteindelijk wordt het gebit verder schoongemaakt met een ultrasoon trilapparaat. Nu het gebit schoon is kunnen we de tanden en kiezen goed beoordelen, en kijken we of ze in goede conditie zijn. De elementen waar uw dier alleen maar last van heeft, bijvoorbeeld bij blootliggende wortels of beschadigt glazuur, worden getrokken. Dit heeft geen nadelige gevolgen voor uw huisdier. Als laatste worden de tanden en kiezen gepolijst. Met behulp van polijstpasta zorgen we ervoor dat de schoongemaakte tanden en kiezen weer glad worden. Dit is belangrijk omdat op gladde elementen veel minder snel tandplak en tandsteen vormt. Daarna is het aan u om thuis aan de slag te gaan om gebitsproblemen in de toekomst te voorkomen!

**

Ik heb geprobeerd bij allemaal of ze het wrijven toelaten. Alleen Plumo laat het toe. Bij Sil is het bijna onmogelijk omdat zijn snorharen in de weg zitten. Bovendien vindt hij het niet prettig. Dit is dus iets dat je het best kan aanleren als je een kitten hebt denk ik.

FORL
Kijk ook eens hier. Mijn kat Beauty heeft hier last van. Ik had eigenlijk zelf wel door dat ze last had van haar tandjes, maar de dierenarts die ik toen had -net na een verhuizing- verklaarde dat ze een acuut zwaar nierprobleem had en gek was geworden. Zonder ook maar een enkel onderzoek. Mijn oude dierenarts heeft haar wel onderzocht en ontdekte dus dat het om FORL ging.