|
Pagina 4
|
Duffy, Debby, Rakker, Kruimeltje, Gijs,
Esje en Minetje |
|
DUFFY
augustus 1986 - september 1995
 |
Duffy
was een lieve schat die altijd aan ons vastgeplakt zat. Als wij
vrolijk waren, was Duffy vrolijk. Hadden wij pijn of verdriet
zat hij naast je om te troosten.
Het nest waar Duffy deel van
uitmaakte had allemaal problemen met de longetjes, zo ook Duffy (en Rakker en Kruimel die wij nog steeds bij ons mogen hebben).
Duffy kreeg het heel moeilijk tijdens de hittegolf in
1995. Na weken "dokteren" dachten wij hem er bovenop
te hebben. Hij was stabiel op zijn medicijnen en alles ging goed.
Toch kreeg Duffy onverwachts midden in de nacht een
hartstilstand.
Ineens zonder erop voorbereid te zijn was hij weg. We missen hem nog elke dag, ondanks dat wij nu 8 katten
hebben. Die ene laat altijd een leegte achter. Duffy, we houden
van je!!!
Anoushka
& Monique |
|
DEBBY
augustus 1993 - oktober 2002
 |
Dit is Debby. Debby is geboren in augustus 1993 en overleden in oktober 2002.
In november 2001 heeft zij een zware operatie moeten ondergaan en is de hele
rij tepels en weefsel verwijderd i.v.m. een mamatumor. Ze knapte goed op van
de operatie maar in augustus 2002 was er een nieuw tumor gegroeid. Debby is in
oktober 2002 naar de Regenboog gegaan.
Debby was een wat angstig poesje die wij met 5 weken op straat hebben gevonden. Debby zal altijd in ons hart blijven
op haar eigen plekje.
Anoushka & Monique |
|
RAKKER
16 augustus 1986 - 22 januari 2003
 |
Dit is Rakker. Rakker is een broertje van Duffy die al op deze
pagina vermeld is.
Rakker is bijna 17 jaar geworden en al vanaf kitten bij ons geweest. Hij is altijd een gezonde sterke kater geweest maar in 2 weken tijd is hij door een kwaadaardig bottumor helemaal afgetakeld. Wij zullen Rakker nooit vergeten.
Anoushka & Monique |
|
KRUIMELTJE
16 augustus 1986 - 31 juli 2003
 |
Dit is Kruimeltje. 16 augustus 1986 - 31 juli 2003
Dit is de derde van ons trio. Samen met Duffy en Rakker woont Kruimeltje al
bij ons vanaf dat wij zijn gaan samenwonen. Zij waren onze eerste drie katten.
Kruimeltje heeft haar 17e verjaardag net niet gehaald. In december 2002 heeft
zij een schildklieraandoening gekregen en daar kwamen de gebruikelijke oude
dameskwaaltjes bij. Op 31 juli 2003 hebben wij haar naar haar broertjes bij de Regenboogbrug
laten gaan. Zij liep altijd voorop met ondeugende dingen doen en nu zullen ze dat
weer met zijn drietjes gaan doen. Het verdriet zal bij ons zijn plaatsje
vinden. Kruimeltje heeft haar eigen kamertje in ons hart.
Anoushka & Monique |
|
Gijs
8
mei 1996 - 24 maart 2004
 |
Dit is Gijs. Gijs is geboren op 8 mei 1996 en was dus
pas 7 jaar oud. Hij is overleden aan een ernstige vorm van bloedarmoede.
Hij brak zijn eigen bloed af. Dit heet AIHA. 2,5 jaar geleden had hij
dit ook al eens gehad en reageerde toen goed op de medicijntjes. Nu
niet......
Gijs is een grote lieve kater die op het hoogtepunt van zijn leven (een
jaar
terug) nog 11 kilo woog. Dat was natuurlijk te dik maar toch at en
snoepte hij niet veel. Vorige week woog hij nog 7 kilo.
We zullen hem nooit vergeten!!
Anoushka en Monique |
|
ESJE
9 maart 2000 - 21 mei 2004
|
Esje was een heel
bijzonder poesje. Je kunt haar eigenlijk wel betitelen als
"gehandicapt". Haar orgaantjes waren niet volgroeid en ook geestelijk
was zij niet 100%. Esje had de hele dag verzorging nodig en leefde op
kittenpap en rosbief.
Vorige week stopten haar niertjes ermee. 4 dagen achter elkaar heeft ze
bij de dierenarts vochtinfusen gekregen om de niertjes weer aan het werk
te krijgen. Helaas heeft dit niet mogen gebeuren. Gisteren hebben we
haar naar de Regenboogbrug laten gaan.
Al onze pluisjes zijn ons zo lief, maar Esje was zo vreselijk bijzonder.
Haar overlijden laat een groot gat achter. Wij zullen haar nooit maar
dan ook nooit vergeten.
Anoushka en Monique |
MINETJE
? - 27 juni 2005
 |
Minetje is bij ons komen wonen na
het overlijden van opa en oma die in een verzorgingshuis woonden.
Minetje heeft nog 7 jaar bij ons gewoond.
Afgelopen week kreeg ze een acuut nierfalen. Een behandeling was
niet meer mogelijk Op 27 juni 2005 is zij naar de Regenboogbrug
gegaan waar opa en oma al op haar wachtten. Met zijn drietjes zijn
ze over de brug gegaan en zijn nu weer voor altijd samen.
Lieve Minetje, we zullen je missen
en je zult altijd een speciaal plaatsje in ons hart houden!!!
Anoushka en Monique |
|
Poes, Boris en Bink |
|
POES
ca. 1983? - 2003
Poes was en is mijn eigen kleine oogappel,
zo’n heerlijk cypertje met een kort staartje en een beetje roestkleur hier en
daar. Ooit werden we verliefd op elkaar in de binnenstad van Rotterdam en na een
half jaar op straat knuffelen, heb ik haar mee naar huis genomen. Vanaf dat
moment hoorden wij bij elkaar, waren we onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Het is bijna onmogelijk om in het kort te vertellen wie Poes was. Een
karakterkat, een heerlijke knuffel, voor mij de liefste van de wereld. Heel
gevoelig voor mijn (on)geluk, regelmatig knettergek en een absolute bikkel die
nooit opgaf. Zelfs toen ze vorig jaar blind en doof werd, wist ze er nog iets
moois van te maken. Zo zat ze vaak heerlijk buiten op het veld “in het rond te
ruiken”, vond ze nog elke streep zon op mijn terras en genoot ze van elke aai
over haar bolletje.
Eergisteren is mijn lieve meisje voor altijd gaan slapen, de mooiste
herinneringen moeten dus nog terug komen. Ik ben diep verdrietig en zou de
wereld geven voor nog een keer kroelen, maar tegelijkertijd weet ik dat haar
rustige einde ook een zegen was. Poes heeft het mooie lange leven gekregen dat
ik haar beloofde toen ik haar uit Rotterdam meenam en de vredige dood die ze
verdiende.
Lieve Poes, ik mis je vreselijk en ga je nooit vergeten, zonder jou is
alles anders. Ik koester de herinneringen aan alle knuffels en de heerlijke tijd
die we samen gehad hebben. Jij bent en blijft mijn grote liefde en ooit zien we
elkaar weer terug. Dan mag jouw koppie weer tegen de mijne en aai ik je weer met
mijn wang, heerlijk lijkt me dat. Dag lieve schat, ik hoop dat je op me wacht.
Nog één knuffel
Petra |
|
BORIS
juni 1995 - juli 2004
 Ik noemde je niet voor
niets “Koning” Boris … jij bepaalde en jouw wil was wet, vanaf de eerste
dag dat je met je broertje bij me kwam wonen. Je knokte iedere kat de
wijk uit, gaf heel duidelijk aan wanneer er geknuffeld moest worden,
verklaarde het behang in mijn slaapkamer de oorlog … je was een kater
met een indrukwekkende gebruiksaanwijzing, een karakter zo groot als
morgen de hele dag.
Maar toen je aangereden
werd, veranderde alles. Je vroeg mijn steun, werd een echte knuffelkat
en door je pootje vast te houden moest ik je geruststellen als het
spannend werd. Samen stonden we sterk, hand in hand konden wij de wereld
aan, we gingen het écht niet opgeven … dachten we …
Want gisteren heb jij
het, na twee weken vechten, toch nog opgegeven en ik dus ook. Het was
genoeg en zoals het een Koning betaamt, heb je zelf de keuze gemaakt om
te stoppen met vechten en ik kon het alleen maar met je eens zijn.
Tegen al het verdriet
in, probeer ik me nu de mooie momenten te herinneren van de zes maanden
dat je bij me woonde en vooral ook van die laatste zware weken. Dat we
samen lagen te genieten op de grond terwijl dat eigenlijk niet kon, dat
je zo blij was om me te zien in de kliniek en heel onkoninklijk om
kusjes kwam vragen, dat we uren lang hebben gekroeld in dat stomme
kliniekhokje, jij en ik heel erg samen. Die mooie momenten wil ik nooit
vergeten.
Lieve Koning Boris, ik
ben blij dat ik je heb leren kennen, al was het veel te kort. Ik had je
nog jaren een prachtig leven willen geven en willen genieten van dat
gekke karakter van je, maar het heeft niet zo mogen zijn. Bink de Dromer
en ik zullen je nooit vergeten lieverd, want sinds gisteren is “de rooie
plaag” niet meer compleet. Dag mooie rooie vechtersbaas, wacht maar op
ons, samen met Poes …
Nog één knuffel
Petra |
|
BINK
28
juni 1995 - 16 mei 2008
Bink, lieve dromer, wat mis ik je. Met je tevreden lieve
bekkie en je grote witte handen, met je binnensmonds gepruttel en je mooie
dromerige blik.
Ruim vier jaar geleden ben ik in het asiel totaal onverwacht
door jou verleid en vanaf het moment dat ik jou en je broertje Boris mee naar
huis nam, heb je me steengelukkig gemaakt.
Want jij was altijd lief, altijd opgewekt en tevreden, zelfs als je pijn had. Je
zocht altijd de gezelligheid en was altijd in mijn buurt om een “neus-koppie” te
geven. En toen ik verliefd werd en mijn nieuwe liefde mee naar huis nam, wilde
je steevast tussen ons in zitten op de bank. Niet omdat je jaloers was, maar
omdat je ons allebei lief vond en niet kon kiezen. En het kleine jongetje dat
erbij hoorde vond je eerst maar niets, maar later vertelden jullie elkaar hele
verhalen en waren jullie stapelgek op elkaar.
Lieve Bink, we hebben in die ruim vier jaar heel wat meegemaakt samen.
Vervelende dingen, maar ook héél veel moois. We hebben samen gehuild om de dood
van Boris, maar ook samen in het gras liggen genieten van de zon en de
madeliefjes. We hebben samen je nieuwe broertje vervloekt, omdat hij je steeds
belaagde, maar na even heeft hij ook ons hart gestolen. We zijn samen verliefd
geworden en hebben heerlijke avonden gehad met z’n drietjes op de bank. We
hebben samen de geitjes gevoerd, samen uitgeslapen, samen mosselen gegeten,
samen tv gekeken, heel veel geknuffeld en enorm van elkaar genoten.
Lieve Bink de Dromer, slaap zacht. We missen je enorm en proberen te wennen aan
een leven zonder jou. Je blijft altijd bij ons horen en Boef mist je ook elke
dag, we gaan je nooit vergeten lieve schat. Wacht maar op ons, samen met Poes en
Boris.
Nog één knuffel
Petra, Remco en Mike |
|
BIGGIE
17 augustus 2004 - 16 augustus 2005
 |
Toen je 6 maanden was kwam je
bij ons, een klein enigszins schuw langharig katje die
eenmaal ontdooid de allergrootste mond van allemaal had.
De andere twee katten hadden al snel vrede met je en speelde
weer volop met zo'n jonge vent in het midden.
Je pestte de niet katten liefhebbende visite en aan het eind
van de avond waren het spontaan biggie-lovers geworden.
Toen we elkaar voor het eerst zagen was het liefde op het
eerste gezicht en deze liefde bleef.
Ons huis werd nog gezelliger met jou erin en als jij je
dolle uurtje had deden we allemaal mee, zo aanstekelijk
genoot jij van je leventje. Op en zondag was je wat rustig,
we vertrouwden het niet maar dacht even de ochtend
afwachten, mens en dier zijn allemaal weleens wat kalmer.
Je sliep die nacht in mijn nek op bed, wat eigenlijk streng
verboden was, en toen we wakker werden werd al snel
duidelijk dat jij je helemaal niet fijn voelde.
Bij de dierenarts aangekomen allemaal tests laten doen, nog
wat harten gestolen en je mocht mee naar huis.
De volgende dag moest je terug en je moest blijven, aan het
infuus. Er was iets goed mis in dat kleine lichaampje van
je. We wisten het al, de paar uur dat je toch nog thuis was
voor we naar de dierenarts gingen kwamen Fly en Zoos bij je
liggen, knuffelde je en liepen na een half uurtje weg, hun
wisten al dat het tijd was om afscheid te nemen.
Dezelfde avond kregen we telefoon van de dierenarts; kom
maar het gaat niet goed, je mauwde zo hard toen je onze
stemmen hoorde en deed zo je best bij ons te komen. In mijn
armen begon je te spinnen, je ontspande en de verlossende
prik kwam. Snel daarna was je vrij van dat niet goed
werkende lichaam en wij waren tegelijkertijd blij voor jou
en zo verdrietig voor onszelf. Je had Fip, je had geen kans
meer.
Dezelfde avond heb ik met je fokster huilend aan de telefoon
gezeten, het was 16 augustus, 17 augustus zou je 1 jaar
geworden zijn.
En nu 2 jaar later breken
onze harten nog steeds als we aan je denken, je mauwtjes, je
gekke uurtjes, je doldwaze buitelingen en knuffelbuien.
Zo'n klein kort leventje dat zo'n gigantisch grote inpact op
ons gemaakt heeft.
We missen je nog steeds zonnestraaltje en in gedachten ben
je nooit weggegaan.
Sylvia en Robert |
|
TOMMY
14 augustus 1991 - 21 april 2009
Onze lieve kater Tommy is op dinsdag 21 april overleden.
Wij hebben hem thuis laten inslapen omdat het niet langer meer ging
Vanaf zijn 9 de tot zijn 17 de hebben we hem mogen verzorgen.
Lieve, lieve Tommy we missen je lieverd.
Bedankt voor al jouw liefde en gezelligheid
Rust zacht bij je zus Silly
xxx-jes van Berend en Heidi
|
|
SMORRY
1995-2009
Afgelopen donderdag 3 september 2009 is Smorry helaas heel
onverwachts overleden. Zij was het poesje van mijn moeder en mij toen ik nog
thuis woonde. Ze werd bij ons gebracht toen ze van de verdrinkingsdood gered was
en was toen nog maar een ongeveer 7 weken veel te jong helemaal zwart poesje.
Mijn vriend en ik verzorgden haar en Rambo (de kater van mijn moeder) als mijn
moeder op vakantie ging. Smorry was ontzettend lief en slim en soms ondeugend.
Smorry mocht 14 jaar oud worden. We zullen je missen vooral je vrouwtje maar
hebben veel mooie herinneringen aan jou lieverd. Rust maar zacht lieve lieve
Smorry.... Groetjes aan alle andere overleden mensen en dieren.
Tot ziens bij de regenboogbrug veel liefs van je vrouwtje en
Berend en Heidi xxx |
  |
