14 jaar was zij mijn maatje. Mijn eerste lieve knuffeltje. Lief en leed hebben we gedeeld. Al ben ik dol op de anderen, met Pem had ik die speciale band die je waarschijnlijk maar 1 keer meemaakt. Ondanks de rust die ze nu heeft doet het meer pijn dan ik verwacht had. Ik kom er natuurlijk overheen, maar vergeten zal ik haar nooit.

Mijn kleine zeurmeisje. 
Lieve Pem, ik mis je!

Samen met haar zus Plumo kwam Lola in 1992 als kitten in mijn leven. 15 jaar heb ik van haar niet al te makkelijke karaktertje mogen genieten. Dat ik haar moet missen vind ik des te moeilijker omdat zij nooit ziek is geweest. Toen ze dan ziek werd kon ik niet geloven dat het zo ernstig was dat het wel eens fataal zou kunnen worden.

Lieve prinses Lola,
Ik mis je kwajongensstreken en het aanraken en aaien van je zachte lijfje.

Op 19 januari 1992 kwam Boeffie bij Pemmetje en mij wonen. Hij was toen ruim 4 jaar. Hij was altijd een hele lieve makkelijke kat die nooit een pootje naar je uitsloeg. Iedereen die binnenkwam was altijd op slag verliefd op Boeffie. Eigenlijk was Boeffie ook altijd een gezonde kat. Hij heeft eens iets met zijn lever gehad, maar verder ging het goed. Hij was alleen dement. Ik denk dat dat ongeveer in 1998 is begonnen. Hij schreeuwde het hele huis bij elkaar en is door verschillende dierenartsen door de molen gehaald, maar overal werd hetzelfde gezegd. Gezond, maar dement. Ach, daar doen we het dan maar mee.

Lieve Boeffie,
wat heb ik op je gemopperd om je geschreeuw.
Mijn lieve ouwe mannetje, ik hoor je nog steeds en dat vind ik heerlijk.

Plumo kwam samen met zus Lola in 1992  het huis vullen. Ze had wel een gebruiksaanwijzing. Alleen aaien over haar kopje en kin. Ging je verder dan kon je een tik verwachten. Ze gebruikte daarbij niet bewust haar nagels maar mensen schrikken ervan waardoor ze niet zo geliefd was. Ik kon prima met haar knuffelen, zolang ik de regels maar in acht hield. Ze had zo'n heerlijk snoetje met dat neusje half zwart half wit, soms roze. En die prachtige olifantenteentjes. Als zij zat te eten kreeg je spontaan trek, want ze kon zo smakelijk eten. En als ze wist dat er iets lekkers kwam kon ze zo heerlijk haar bekje aflikken bij alleen al het idee dat ze dat lekkers zou krijgen.

Lieve Plumo,
je was mijn knuffeltje. Ik mis het zo dat je lekker bij me op de bank onder een dekentje lag opgerold. Je enorme geschreeuw als ik vis aan het koken was. Met jouw dood is een heel tijdperk voor mij afgesloten. Met jou om me heen voelde het alsof de anderen er nog een beetje waren. Ik hoop dat je je geliefde Boeffie vindt achter de Regenboog Brug. Doe ook knuffels van mij aan Lola en Pemmetje. Meisje, ik mis je.

Lieve Beauty,
de laatste jaren heb ik je nog maar heel af en toe gezien, maar ik weet dat je het goed had bij je baasje.
Achter de Regenboogbrug is alles anders. Je wordt niet gepest maar je krijgt wel heel veel vriendjes.

Dag meisje.